Jak czytamy w Medonecie, pacjenci czekający na planowe operacje coraz częściej dowiadują się, że ich terminy przestają być pewne. Za telefonami ze szpitali stoi brak pieniędzy na świadczenia, a najboleśniej widać go przy zabiegach ortopedycznych. Dla wielu chorych oznacza to kolejne miesiące bólu i szukanie wyjścia poza kolejką.
Ewa kilka dni temu odebrała telefon ze szpitala, w którym od miesięcy czekała na wszczepienie endoprotezy. — Denerwuje się pani przed operacją? To proszę się już nie denerwować, przesuwamy ją na 2027 r. — usłyszała od pielęgniarki. Placówka odwołała jej zabieg. Pacjentka mówi, że początkowo myślała, że to żart, bo już prawie nie chodzi i nie wie, jak ma dalej znosić ból.
Wyczerpane kontrakty zatrzymują planowe operacje
Podobnych telefonów pacjenci w całej Polsce odbierają obecnie setki, jeśli nie tysiące. Powodem są wyczerpane kontrakty z NFZ i brak środków na dodatkowe zabiegi. Dyrektorzy szpitali, nie chcąc pogłębiać problemów finansowych placówek, przesuwają część operacji na 2027 r., a nawet 2028 r.
Źródłem problemu są zaległości Narodowego Funduszu Zdrowia. Podczas posiedzenia sejmowej Komisji Finansów Publicznych 2 września wiceprezes NFZ Jakub Szulc przyznał, że Fundusz wciąż nie zapłacił szpitalom za zabiegi i operacje wykonane w 2025 r. ponad wartość kontraktów. Chodzi o nieco ponad 2 mld zł.
Lek. Piotr Pisula, rzecznik prasowy Naczelnej Izby Lekarskiej, w rozmowie z Medonetem potwierdza, że świadczenia ostrodyżurowe będą realizowane. Inaczej wygląda sytuacja zabiegów planowych: według niego dyrektor zadłużonego szpitala najpewniej nie zdecyduje się dopłacać do operacji.
Najdłużej czeka się na endoprotezy kolana
Ograniczenia najmocniej widać w kolejkach do endoprotezoplastyki stawu kolanowego, czyli zabiegu polegającego na usunięciu uszkodzonych stawów i zastąpieniu ich implantem. Jak informuje Business Insider, w Wojskowym Szpitalu Klinicznym we Wrocławiu pacjent czeka na taki zabieg 74 miesiące. W Komorowicach pod Wrocławiem termin wyznaczany jest po 32 miesiącach, a w Lubinie po 13 miesiącach.
Najdłuższe terminy dotyczą województwa kujawsko-pomorskiego, gdzie kolejka do endoprotezoplastyki sięga 85 miesięcy, czyli ponad siedem lat. W województwie lubelskim skrajne wartości wynoszą 23 miesiące i dwa miesiące. Na Mazowszu część placówek może przyjąć chorego od razu. Dla pacjentów stabilnych średni czas oczekiwania na endoprotezę kolana wynosi 475 dni, a na operację stawu biodrowego 447 dni.
Raport NFZ za drugi kwartał 2026 r. pokazuje, że w porównaniu z pierwszym kwartałem liczba osób z pilnym skierowaniem w kolejkach wzrosła o 62,8 tys. Łącznie było ich już 980 tys., czyli o 180 tys. więcej niż rok wcześniej.
Historia Ewy pokazuje ciężar odroczonego terminu
Ewa przez lata nie zakładała, że niewinny wypadek skończy się walką o operację. Przewróciła się na rowerze, a po pewnym czasie zaczęła odczuwać ból biodra, szczególnie po dłuższym siedzeniu w jednej pozycji. Lekarze zalecili rehabilitację, lecz gdy ta nie dawała oczekiwanych efektów, uznali, że konieczny będzie zabieg.
Pacjentka wspomina, że decyzja o operacji ją przeraziła, ale dolegliwości narastały. Za namową rodziny zapisała się na zabieg. Zapamiętała dzień wyznaczenia terminu, bo spadł wtedy pierwszy śnieg, a operację ustalono na październik następnego roku. Myślała, że po roku będzie już po wszystkim.
Ostatnie miesiące były dla niej coraz trudniejsze z powodu nasilającego się bólu. Pielęgniarka tłumaczyła jej, że szpital przekłada wiele zabiegów, w tym operacje ortopedyczne, a końcówka roku na oddziałach ortopedycznych oznacza telefony do pacjentów i zmianę terminów dużych procedur. — Niby rozumiem, ale ochrona zdrowia powinna służyć pacjentom, a nie zmuszać ich do bezsilnego odliczania dni i miesięcy — mówi Ewa.
Pacjent może szukać nowego terminu
Osoby, którym przesunięto zabieg, mogą w pierwszej kolejności sprawdzić nowy termin i przyczynę zmiany. Szpital powinien udzielić takich informacji. Pacjent może też sprawdzić dostępność świadczenia w innych placówkach.
Jeśli stan zdrowia wymaga szybkiego działania, a NFZ nie gwarantuje jego podjęcia, można rozważyć leczenie prywatne, choć czasem oznacza to znaczne wydatki. Pacjenci mogą również skontaktować się z Biurem Rzecznika Praw Pacjenta, aby dowiedzieć się więcej o swoich prawach i możliwościach uzyskania świadczeń zdrowotnych. W czasie oczekiwania potrzebne mogą być leczenie bólu i rehabilitacja, ale każdą procedurę trzeba dobrać z uwzględnieniem planowanej operacji.
Koszty prywatnych zabiegów szybko rosną
Prywatne zabiegi ortopedyczne należą do droższych procedur medycznych. Artroskopia kolana kosztuje orientacyjnie od 4500 do 9000 zł. Wszczepienie endoprotezy kolana to wydatek od 25 tys. do 40 tys. zł, a endoprotezy biodra około 26-42 tys. zł. Ostateczna cena zależy m.in. od rodzaju implantu, zakresu operacji i standardu placówki.
W przypadku zaćmy operacja jednego oka kosztuje około 3500-8500 zł, a na cenę wpływa przede wszystkim rodzaj wszczepianej soczewki. Przed operacją konieczna może być prywatna diagnostyka. Gastroskopia kosztuje 350-800 zł, kolonoskopia 550-1200 zł, tomografia komputerowa 300-900 zł, rezonans magnetyczny 550-1600 zł, a pozytonowa tomografia emisyjna 4500-7500 zł.
Do podstawowej ceny nie zawsze wlicza się dodatkowe procedury, takie jak znieczulenie podczas gastroskopii lub kolonoskopii, pobranie wycinków, usunięcie polipów czy zastosowanie kontrastu. Konsultacje lekarskie kosztują zwykle 350-600 zł, zależnie od specjalizacji i doświadczenia lekarza. Po operacji dochodzą koszty rehabilitacji: prywatna fizjoterapia ambulatoryjna to około 150-350 zł za indywidualną sesję, a rozbudowane programy rehabilitacyjne kosztują 1500-3000 zł miesięcznie.
źródło: medonet.pl
