Wypalenie zawodowe i depresja coraz częściej dotykają Polaków. Eksperci na łamach Medonetu alarmują, że niechęć do pracy może być nie tylko efektem zmęczenia, ale także poważnych problemów zdrowotnych. Według danych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych liczba zwolnień lekarskich związanych z reakcją na stres i zaburzeniami adaptacyjnymi znacząco wzrosła w ostatnim czasie.
ZUS informuje, że w pierwszym kwartale tego roku wystawiono 167,3 tys. zaświadczeń lekarskich z powodu reakcji na ciężki stres i zaburzeń adaptacyjnych, które obejmują także wypalenie zawodowe. To wzrost o 13,5 proc. w porównaniu z analogicznym okresem 2025 r. W całym ubiegłym roku liczba takich zwolnień przekroczyła 644 tys., a łączna absencja w pracy z tego powodu wyniosła 12 tys. 560 dni.
Aż 78,3 proc. pracujących Polaków deklaruje, że doświadcza przynajmniej jednego z 14 objawów wypalenia zawodowego. Cytowane przez Medonet badanie UCE Research i platformy ePsycholodzy.pl pokazuje, że zmęczenie i frustracja wynikające z pracy stają się coraz powszechniejsze, nawet jeśli nie przeszkadzają one stale w wykonywaniu obowiązków.
Wypalenie zawodowe a depresja — podobieństwa i różnice
Według lek. Mai Herman, psychiatry, wypalenie zawodowe i depresja mają wiele wspólnych cech, choć różnią się istotnymi aspektami. Specjalistka wyjaśnia, że depresja to choroba o podłożu psychologicznym, środowiskowym i biologicznym, wymagająca spełnienia określonych kryteriów. W jej opinii, przy depresji osoba może czuć się, jakby "ktoś wyłączył jej prąd", tracąc energię i motywację do codziennych aktywności. Natomiast w przypadku wypalenia zawodowego człowiek nadal wykonuje swoje obowiązki, a otoczenie może nie zauważyć żadnych zmian. Wielu ludzi sądzi, że większe zaangażowanie w pracę poprawi ich samopoczucie, ale to błędne przekonanie.
Wypalenie zawodowe — statystyki i realne historie
Wypalenie zawodowe może prowadzić do poważniejszych problemów, takich jak depresja. Przykładem jest historia Justyny, 45-letniej kierowniczki produktu, która po raz pierwszy doświadczyła wypalenia cztery lata temu. Jak wspominała, miała trudności z wykonywaniem codziennych zadań i brakowało jej kreatywności. Po konsultacji z coachem nauczyła się rozpoznawać i radzić sobie z emocjami, co przyniosło jej ulgę. Jednak po pewnym czasie objawy powróciły, a tym razem nie ustępowały nawet poza miejscem pracy. W końcu Justyna trafiła do psychiatry, który zdiagnozował u niej depresję. Podjęła leczenie farmakologiczne, które przyniosło szybkie efekty, choć nadal przyjmuje leki.
Wskazówki dotyczące rozpoznania i leczenia
Lek. Maja Herman w rozmowie z Medonetem podkreśla, że podstawową różnicą między wypaleniem zawodowym a depresją jest fakt, że to pierwsze nie jest chorobą, lecz problemem socjologicznym. Wypalenie ogranicza się do sfery zawodowej, a objawy ustępują podczas odpoczynku lub urlopu. W depresji natomiast symptomy utrzymują się niezależnie od sytuacji, obejmując różne aspekty życia. Specjalistka wskazuje, że niepokojącym sygnałem jest rozszerzanie się objawów wypalenia na inne sfery życia oraz ich utrzymywanie się przez co najmniej dwa tygodnie.
W przypadku wypalenia zawodowego pomocna może być konsultacja z psychologiem lub coachem, którzy pomogą zmienić nawyki lub podejście do pracy. Natomiast leczenie depresji zwykle wymaga farmakoterapii, często łączonej z psychoterapią.
Wypalenie zawodowe i depresja — skala problemu w Polsce
Z depresją mierzy się obecnie ponad 1,2 mln Polek i Polaków, choć rzeczywista liczba chorych może być znacznie wyższa, ponieważ wiele osób nie otrzymało diagnozy. Oba te stany negatywnie wpływają na codzienne funkcjonowanie i mogą wzajemnie się nasilać, prowadząc do pogorszenia zdrowia psychicznego.
źródło: medonet.pl
